Wie kan zich een IJssel voorstellen zonder schepen. Ik bedoel niet de luxe scheepjes van de goudvinken die ons bruingebakken op het eigen voordek hun vergaarde weelde willen tonen. Het gaat mij om de de beroepsvaart. Eeuwenlang hoorden zij thuis in het beeld van de mooiste rivier van ons land. Honderden jaren geleden bracht de hanzevaart handel en welvaart naar onze contreien. Later in de tijd kwam daar het industriële vrachvervoer bij. Ladingen vol grondstoffen voor de bouw, de veevoederfabrieken en nog veel meer kwamen langsvaren.

Aan dat beeld dreigt nu een einde te komen. Niet omdat de infrastructuur rond Zutphen niet klopt, er wordt immmers een mega investering gedaan om bij Eefde de sluiscapaciteit te verdubbelen. Ook niet omdat er geen vraag zou zijn naar vervoer over water. Het achterland zit te springen om deze vorm van aan- en afvoer van producten. Het probleem is ons klimaat. Dat verandert in een dermate hoog tempo dat de river langdurig een te lage stand bereikt voor volwaardig vrachtvervoer. Deskundigen voorspellen een toekomst waarin dit veel vaker gaat gebeuren. Het vervoer over water heeft ook invloed op de verkeersdrukte op de wegen, niet onbelangrijk.

"Voor wie denkt ‘het valt wel mee want ik zie ik juist meer schepen’, staat op het verkeerde been"

Voor wie denkt ‘het valt wel mee want ik zie ik juist meer schepen’, staat op het verkeerde been. Dat is van tijdelijke aard, omdat de belading is teruggebracht tot de helft of minder om een goede doorvaart te hebben. Het beeld van deze toename strooit ons zand in de ogen. Het is allemaal voorbij zodra de rivierstand van de IJssel onder 1.40 meter zakt.  Er moet wat gebeuren om onze rivier op peil te houden. De droge zomer die achter ons ligt hebben we overleefd. Of we dat een tweede en een derde keer ook nog redden is de vraag. De lage Ijsselstand, tot diep in de herfst en misschien zelfs een deel van winter, meldt ons dat het 5 minuten voor 12 is voor effectieve maatregelen.

Ik moet er niet aan denken dat in het uitzicht vanaf de Walburgis, diep weggestopt in het landschap,  slechts een smal stroompje zichtbaar is op de plek waar we ooit met trots naar een blinkend stromende rivier keken. De ronkende vrachtboot die plots opdoemt om de stilte aan de waterkant te doorbreken hoort bij de beleving van de IJssel. Laten we hopen dat er spoedig voldoende water is om onze rivier in leven te houden.