Afgelopen week is de schrijfster Renate Dorrestein overleden. Ik moet bekennen dat ik weinig van haar gelezen heb, ondanks de indrukwekkende boekenlijst die ze produceerde. Toch kwam er meteen een herinnering boven drijven. Het was één van haar boeken die op mijn pad kwam toen ik zo’n vijtien jaar geleden serieus begon met het schrijven van verhalen. ‘Het geheim van de schijver’ neemt je mee door zo ongeveer alle facetten uit het leven van een auteur. De docente van de schrijverscursus destijds ben ik nog altijd dankbaar voor de tip. Af en toe pak ik het op om te bladeren langs thema’s die onderwerpen raken waar ik zelf op dat moment tegenaan loop. Gebrek aan inspiratie voor de juiste toonzetting, of de woorden niet weten te vinden om de verbeelding te laten spreken, het zijn van die periodes waar je doorheen worstelt. Het geheim van de schrijver levert ingrediënten waarmee je weer op gang komt.  

"Het is onvermijdelijk dat daarna een fase volgt waarin je tot de ontdekking komt dat het lijkt of je slechter gaat schrijven"

Voor elke auteur is dit boek een waardevol naslagwerk. Starters raad ik aan eraan te beginnen  nadat de eerste pakweg tien verhalen het levenslicht hebben gezien. Je zou namelijk ontmoedigt kunnen raken door de vele aspecten die het schrijverschap met zich brengt. Dat zou jammer zijn, omdat er zoveel belangwekkends wordt besproken over het ambacht dat schrijven wordt genoemd. Het lezen van ‘het geheim’ vraagt enige praktische ervaring met het vak, de herkenning zorgt voor een vruchtbare ontvangst van de boodschap. 

Het leven van een auteur kent vaak een enthousiast begin. Echter, het is onvermijdelijk dat daarna een fase volgt waarin je tot de ontdekking komt dat het lijkt of je slechter gaat schrijven, het werk wil minder vlotten. Volgens Dorrestein zijn er aanwijsbare redenen voor dat gevoel:

in je eerste boeken en verhalen schrijf je over wat je na aan het hart ligt, je geestelijke werkkapitaal raakt daarmee geleidelijk uitgeput. Als de vanzelfsprekende ideeën op zijn dan moet je nieuwe bronnen aanboren. Dat kost veel tijd, geduld en mislukte probeersels. 

Onlangs vroeg iemand mij het manuscript van zijn aanstaande boek te lezen en commentaar te leveren. Het boek van Dorrestein bood me handvatten om objectief en kritisch naar zijn verhaal te kijken. De beste man moet er nog flink mee aan het werk. Vorige week waren zodoende twee mensen nadrukkelijk bezig met het geheim dat Renate Dorrestein ons toevertrouwde.