De gemeenteraadsverkiezingen zitten erop. Het is donderdagmorgen. Op het moment dat ik dit stukje schrijf hijg ik nog uit van de inspanningen van de afgelopen anderhalve dag. Mensen die een stembureau draaiende houden doen dat uit vrije wil.  Zo’n verkiezingsdag is leuk om te doen. Samen met jouw team probeer je het vooral ook een beetje gezellig te hebben. Zo’n dag duurt namelijk van ’s ochtend 7 uur tot na midderrnacht. De burgemeester komt langs voor een praatje en deelt paaseieren uit. Betrokkenheid alom.

Met de mensen die langskomen om hun stem uit te brengen is soms even tijd voor een kort praatje. Vaak is het daarvoor net iets te druk. Je moet ‘de kop’ er goed bij houden. Een foutje met uitdelen van formulieren is zomaar gemaakt. De telling op het einde van de dag moet wel kloppen. De regels worden strikt nageleefd. Geen stem zonder identificatie, ook niet als de persoon die zich meldt een goede bekende is. Het wegsturen van stemmers, om die reden, gebeurt een aantal keren op zo’n dag. Even later later zie je hen weer terug, zonder wanklank. Met vriendelijke uitleg en soms een kwinkslag kun je veel winnen. Mensen begrijpen dat het hun stem waarde geeft. Zijn er onduidelijkheden dan is er de hotline via whatsapp. De deskundigen op het gemeentehuis antwoorden per omgaande. 

"Zij wachten op de uitkomsten en zijn vooral met elkaar bezig en zichzelf"

Het loopt tegen middernacht als de tellingen klaar zijn. Uit alle uithoeken van de gemeente brengen de voorzitters processen-verbaal naar het huis van de Lochemse democratie. De auto is volgeladen met dozen vol stempassen en -biljetten. De vracht moet binnen afgeleverd en de uitslag gecontroleerd. 

In de hal is het feest gaande van de lokale politici. Zij wachten op de uitkomsten en zijn vooral met elkaar bezig en zichzelf. Er wordt geen stap opzij gezet om het binnenrijden van de dozen soepel te laten verlopen. Dat is ellebogenwerk, met ontvangst van onaangename en wegkijkende blikken. Blijkbaar wordt er iets belangrijks verstoord! Lieden die de afgelopen weken om onze aandacht smeekten, hebben geen oog voor het werkvolk dat vandaag hun feestje mogelijk maakt. Drie uur na het sluiten van de stembussen is het een vreemde gewaarwording; opeens wordt glashelder dat deze vorm van liefde beperkt houdbaar is.

De volgende keer neem ik met plezier opnieuw mijn plekje in op een stembureau, ondanks de After Party. Waarom? Ik denk dat ik iets met mensen heb ofzo.