Gemeenteraadsverkiezingen kun je op verschillende manieren beleven. Ben je politiek betrokken. Ben je maatschappelijk betrokken. Spelen er belangen; die jezelf of je omgeving raken. Of interesseert de politiek je helemaal geen moer en zien ze jou niet in het stemhokje. Ik hoop dat op 21 maart de opkomst groot is. Niet in de laatste plaats omdat ik zelf met een team enthousiaste mensen een stembureau zal bemannen. 

Een opmerkelijk fenomeen is de bemoeienis van landelijke kopstukken in het verkiezingsdebat. Vooraf hoorde ik menigeen zeggen dat vooral de lokale kandidaten aan het woord moeten komen. Maar o wee; de concurrentie manifesteert zich in enkele strategische steden. Weg belofte. Ze doen er allemaal aan mee: Rutte, Asscher, Klaver, Pechthold, Buma en Marijnissen zijn niet weg te slaan van het scherm. Ik heb er niets aan.  

"Allemaal willen ze samenwerken en allemaal willen ze de bevolking betrekken bij besluitvorming"

De maandagavond voorafgaande aan verkiezingsdag ben ik voor mijn laptop gaan zitten om het politieke debat in de Lochemse raadszaal te volgen. Ik had meer vuurwerk verwacht. Ze zijn het te vaak met elkaar eens en te lief voor elkaar. Leugentjes worden niet afgestaft. Slechts enkele partijen blijven fier overeind omdat zij in staat zijn een toekomstbeeld te koppelen aan de daden die zij vandaag moeten verrichten. 

Allemaal willen ze samenwerken en allemaal willen ze de bevolking betrekken bij besluitvorming. In het debatje over de lokale democtratie bleek als snel dat raadsleden best weten dat dat niet altijd mogelijk is. Klinkt allemaal net iets te populiar. Lang zal het niet duren eer deze verkiezingsbelofte sneuvelt. 

De partijen die in de voorbije vier jaar een zootje van het dossier Ouderenzorg hebben gemaakt kwamen in het debat te gemakkelijk weg met de bekentenis dat onervarenheid met de materie debet was geweeest aan een slecht besluit. 900 ouderen zijn daardoor in Lochem verstoken van huishoudelijke hulp. Potverdrie! We kiezen jullie om besluiten te nemen waarmee we de toekomst aankunnen! 

De energieneutrale gemeente die we over twintig jaar nastreven heeft in 2018 stevige standpunten en besluiten nodig. Juist op dat onderwep kwam er nogal wollig taalgebuik naar voren.   Twee partijen bleven fier overeind waar het ging om de verdediging van hun gedachtengoed. Ik ga ze niet verklappen. Bij de rest werden links en rechts wat rafelrandjes en gebrek aan ambitie blootgelegd. 

Vier jaar debat, met inherente schijnbewegingen liggen voor ons. Ik kijk alweer uit naar 2022. Dan weten we het vast allemaal weer beter.