Direct na de geboorte is de mens hulpbehoevend. Verlost uit de eenzaamheid van het baarmoederbestaan heeft het de moederlijke zorg en steun hard nodig om te overleven. Niemand die daaraan twijfelt. Belangstellenden staan te kwijlen boven de wieg bij de verwachtingsvolle bewieroking van de nieuwe wereldburger. 

Het verdere leven van de jongeling is al uitgestippeld. Sommigen vinden het nodig om tweejarigen naar Engelse les te sturen met het oog op een succesvolle toekomst. Vanaf vier jaar naar de basisschool. Via een omstreden toetsingssysteem naar het voortgezet onderwijs. Daarna een studie of aan het werk. Wie in dat stramien past zal weinig onoverkomenlijke problemen tegenkomen. Er zijn er ook die hard moeten werken of zijpaden bewandelen om volwassenheid en zelfstandigheid te verwerven. En er zijn er die altijd afhankelijk blijven. Degenen die het leven niet van harte toelacht merken dat overleven voor hen ingewikkeld is. 

"Jezelf als potentieel crimineel laten wegzetten, dat nooit!"

Voor de oudste medemens, zij die de avond van het leven bereiken, is er amper nog compassie. Instellingen die zijn opgericht om hen een veilige leefomgeving te bieden delen boetes uit. Drie keer de noodknop indrukken vijftig euro. Een verbod op vallen. Alsof ouderen daar een spelletje van maken. Hulp in de huishouding aanvragen betekent: onderteken een formulier waaronder vetgedrukt staat vermeld dat misbruik een economisch delict is waar zware straffen op staan.  

Ouderen met een beetje zelfrespect haken daar af. Jezelf als potentieel crimineel laten wegzetten, dat nooit! Politici en beleidsmakers staan juichend te roepen dat hun maatregelen effectief zijn. Er wordt immers minder gebruik gemaakt van de voorzieningen. Selectieve blindheid! 

Gesprekken over voorwaarden voor een waardige afloop van de levenscyclus gaan te vaak uitsluitend over de kosten ervan. Het lijkt erop dat de maatschappelijke houdbaarheid van de mens voorbij is zodra zorg en aandacht niet meer passen in het productiemodel van het regime waaronder zij vallen. Verbolgen publieksreacties zijn nodig om de rekenmeesters van het pad der bedrijfseconomische kengetallen af te brengen. Eerbied is een woord waarvan niemand de betekenis nog kent.  

We moeten weer leren met verwondering naar ouderen te kijken en te luisteren. Zoals dat ook gebeurde toen zij aan het begin van hun leven verwachtingsvol werden bekeken. De onschuld ligt inmiddels ver achter hen, zij vertellen ons nu wat echt belangrijk is. Respect tot aan de dood is daar ongetwijfeld onderdeel van.