Paringstijd van het paradijsvogeltje, daar hebben ze hele mooie beelden van gemaakt voor het programma Earth. Het kleine vogeltje (man) doet zijn uiterste best om een vrouwtje het hof te maken. Hij zorgt voor een dansvloer en kleed het desnoods aan met wat hij maar kan vinden. Dan zet hij zijn veren uit en begint een dansje. Het is echt lachwekkend grappig om te zien. Een kleine uitslover midden in het regenwoud.

Wanneer ik naar de politieke debatten op de tv aan het kijken ben, moet ik steeds denken aan het kleine paradijsvogeltje dat zijn uiterste best doet om een hartje te veroveren.

De politieke lijsttrekkers doen vreselijk hun best om de stemmer naar zijn hand te zetten, om een hartje te veroveren. De ene danst het dansje wat beter dan de ander. Sommige paradijsvogeltjes moeten een jaartje langer oefenen en krijgen niet een vrouwtje omdat ze niet interessant genoeg waren. Dat is ook zo met de politieke lijstrekkers, sommige kunnen prima dansen, met mooie praatjes en zonder hakkelen en stotteren, maar ook kijkend naar de juiste camera. 

Maar sommige lijstrekkers zijn nog echte nieuwkomers, ze hebben de x factor gewoon niet. Met een gehakkel en onduidelijk wat ze bedoelen proberen ze wel overtuigend over te komen, maar net als bij de paradijsvogel, zal de kiezer door gaan naar de volgende danser.

Persoonlijk ben ik een zwevende kiezer, ik heb zo mijn idealen, mijn eigen ideeën wat een partij in zijn programma zou moeten hebben. Maar ik weet ook dat tijdens hun paringsdans om ook mijn zieltje te winnen, er een uitslover op het danstoneel staat. Met beloften die ze niet waar kunnen maken. Met ideeën die alleen in op papier leuk zijn maar in de praktijk onuitvoerbaar blijken.

Over ongeveer een week mogen we weer gaan kiezen. Welke partij mijn stem gaat krijgen, dat weet ik nog niet, maar ik ga wel stemmen. Omdat ik vind dat je alleen over de politiek mag zeuren als je ook bent wezen stemmen. En af en toe lekker zeuren over de politiek, dat vind ik gewoon leuk!