Posteroorlog

Posteroorlog

Let op: de onderstaande tekst is een column, geen (nieuws)artikel.

De politiek voert campagne. Iedere landelijke partij probeert zieltjes te winnen door met beloftes te komen die we na 15 maart maar snel moeten vergeten. En ook blijft, wat altijd al zo geweest is, het posters plakken een enorme hype. De ene hangt asociaal meerdere posters naast elkaar en de ander die plakt zijn poster over die van andere heen. 

Ik vergelijk de verkiezingen altijd met de verkoop van kinderpostzegels. Iedereen wil het meeste verdienen, je weerstreeft elkaar op een kinderachtige manier en er komt altijd iemand huilend thuis. Op de plek waar de meeste mensen kijken, online, ben ik nog maar weinig campagne tegengekomen. Ik zag een advertentie van DENK voorbij komen, en dat was niet eens op de website van een moskee. Dat was het dan ook wel. 

Wat mij betreft mag het allemaal wat meer anno 2017. Zo hebben ze in verschillende gemeenten voorgedrukte borden. Daar hebben alle posters hetzelfde formaat, kan er niet over elkaar heen geplakt worden, en is er weinig onderlinge strijdt qua plakken. Plaats je leuzen, waarvan ik bij sommige denk zelfs Hitler zou dat er niet op durven te zetten, op een plek waar niemand er last van heeft. Maar waar deze toch opvalt. De partij die deze verkiezingsbelofte gaat doen, zou mijn stem krijgen. 

 

Oja, ter informatie. Onze campagne poster (zie foto) is er netjes weer afgehaald. Te dicht tegen Asscher aan hangen schijnt niet goed voor je te zijn. 

Reageren? Mail de redactie via [email protected].
Op deze publicatie rust copyright.