Met een schrikbarende toename zie ik de berichten in de media voorbij komen van vermissingen en/of de dood van kinderen. Ik schrik er elke dag weer van als ik die berichten voorbij zie komen en vraag mij dan een aantal dingen af.

De meest voorkomende gedachte is vaak waarom de ouders b.v hun kind niet hebben weggebracht naar de desbetreffende discotheek of bar? Waarom zou je bewust iets doen of nalaten waarvan je weet dat het wel is verkeerd of zelfs fataal zou aflopen? Nu hebben we helaas een wereld waarin het noodzakelijk lijkt te zijn geworden om je kind met hand en tand te verdedigen. Het zijn of wel boze ex-partners dan wel jongeren die het leuk vinden anderen het licht uit de ogen te slaan. En dan nog alles er tussenin. Van boze asielzoekers tot en met de buurman om de hoek. Met de regelmaat van de klok zie je voorbij komen dat jongeren zijn mishandeld, verkracht, aangerand en gewurgd met de dood tot gevolg. U heeft vast allemaal wel de media daaromheen hier ook lokaal gevolgd. Helaas komt het ook dichtbij huis en is het van alle tijden. Is de wereld waarin wij leven dan zo verhard? Zo veranderd? Voor de ouders en de nabestaanden lijkt het mij de nachtmerrie die je nooit wil beleven.

De Politie aan je deur met de mededeling dat je kind..... Of nog erger je leest het op sociaal media. Want dat lijkt de nieuwe trend. De media weet alles eerder dan jij door de snelheid waarmee kinderen en anderen alles plaatsen. Hoe verschrikkelijk moet het zijn als je als nabestaande op Facebook zit en je leest dat er een jongen in elkaar geslagen is en bewusteloos naar het ziekenhuis is gebracht. Nietsvermoedend haal je je kop koffie en gaat eens boven kijken of zoonlief al wakker te porren is na een avondje doorzakken met vrienden. Je opent de deur en kijkt tegen een leeg bed aan. Mobiel en bellen is het eerste wat je doet. Terwijl de angst je om het hart slaat probeer je koortsachtig te bellen. Neem op, neem op!! Herhaald zich steeds in je hoofd. Aan de andere kan van de lijn word opgenomen maar voordat je opgelucht kunt ademhalen stokt je adem als je hoort wie er aan de andere kant opneemt.

Het Gelre Zutphen afdeling Spoedeisende Hulp. Uitgaan waar het vroeger leuk en gezellig was is het nu de crime van elke ouder of zijn of haar kind wel veilig is. Wij hebben regels afgesproken met onze kinderen. Ik haal en breng ze ongeacht waarheen en tijdstip. Ze blijven binnen bij de desbetreffende bar of discotheek. Er word niet onacceptabel veel gedronken. Mobiel is permanent aan en als je wisselt van plaats meld je dat. Zo hopen wij dat onverwachte schrikbeeld van "HET" telefoontje nooit te mogen meemaken. Maar ook zone kinderen worden ouder en gaan straks hun eigen weg. En dan? Blijf je je dan als ouder zorgen maken? Ik denk van wel. Ik ben denk ik zelf een ouder die zich altijd druk zal maken of ze wel veilig zijn. Want leeftijd zegt immers niets. Het zijn kleine kinderen maar ookz eer zeker de "oudere" kinderen bij wie het fout gaat. Neem nu maar de kickboxer uit het nieuws Mark de Bonte. 26 jaar en gevonden in een water. Uitgegaan na een feestje en nooit meer huiswaarts gekeerd. Of de heren en dames waarvan geen spoor meer is gevonden. Die onzekerheid maakt je keven tot een hel lijkt mij.

Zorgt u er aub voor dat het u niet overkomt en breng uw kind veilig weg. Het kost wat maar dan heb je ook wat. Het leven is immers een onbetaalbaar goed. Dan hoef ik niet meer hoofdschuddend te kijken als ik op mijn kinderen wacht en andere kinderen in hun eentje in het midden van de nacht op hun fietsje zie stappen.