Al een tijdje ben ik lid van de pagina Je bent een echte Zutphenees als.... op Facebook. Maar wanneer ben je nu een echte Zutphenees? In mijn ogen als je geboren en getogen bent in Zutphen. Klaar! Punt uit zou je denken. Maar er komt mij iedere dag een groot scala aan berichten voorbij op deze pagina waarvan ik meestal eerst moet bedenken wat het nu echt met de term te maken heeft die bovenaan de pagina prijkt. Discussies mogen klaarblijkelijk niet want dan word je verhaal weggehaald. Maar wie is de beheerder of beheerders nu om te bepalen wat wel en niet mag? Het moge duidelijk zijn dat scheldpartijen e.d. niet getolereerd worden maar verder lokt de naam van de pagina ook wel enige vorm van discussie uit. Als je je immers strikt aan de letter zou houden ben je immers gauw klaar. En dat is nu net niet de bedoeling.

Voor en tegenstanders van de vluchtelingen b.v. vechten elkander op de site geregeld de tent uit. Voor zijn mag wel maar tegen zijn mag niet schijnbaar. Als Zutphenees heb ik echt wel het recht van spreken maar daar lijkt het niet op. Als ik dan teksten voorbij zie komen op de site waar ik schijnbaar alleen een echte Zutphenees ben als ik meedoe met een buddy to buddy project voor de zogenaamde arme dames en heren die op de Voorstrallee verblijven dan rijzen mij de haren te berge. Wie ben jij om te beslissen wanneer ik wel of niet authentiek ben denk ik dan al snel. En waarom moet ik meedoen met uw hobby? Als je een kritische noot plaatst word je al gauw uitgemaakt voor racist e.d Ben je het niet eens dan vind men ook wat van je. En meestal zijn het niet de meest flatterende opmerkingen die je naar je hoofd krijgt. Maar waarom deze pagina maken als je er geen vrijheid in wil laten? Waarom aan het oordeel beheerder of een discussie wel of niet mag? Met andere woorden, ik ben geen "echte" Zutphenees dus. Ook al ben ik dat wel. Geboren in de Hoven tegenover het voetbalveld en daarna verhuist naar de Mars.

In mijn ogen het mooiste stukje Zutphen wat er was. Ja, ik zeg was want inmiddels is er niets meer van over als een kale vlakte en een groot gapend gat. Waar het eerst een mooie volksbuurt was met wat industrie ernaast is het nu een bouwput. Vrijheid was daar een recht en blijheid een uiting. Een heerlijke jeugd heb ik er gehad. Spelen op straat tot laat in de avond. Overal bankjes en stoeltjes voor de deur en zacht keuvelende mensen. In alle soorten en maten was de kleurrijke bevolking die men Marsbewoner noemde. Jaren later noemde men het een achterstandswijk. Ik begrijp het wel gezien de teloorgang maar dat maakt mijn jeugd niet minder mooi. Of mijn herinneringen eraan. En ook daar is een pagina voor op Facebook. Een pagina vol met Marsbewoners. De plek waar oude foto's geplaatst worden en men herinneringen ophaalt. Er is ruimte voor iedere mening, iedere herinnering. Men behandeld elkander daar met respect. Ongeacht wat men van elkaar vind of van diens mening vind. En zo zou het moeten zijn. Zeik elkaar niet af maar discussieer met een open vizier. Ga er niet in met een gestrekt been maar stel uzelf ook open voor de ander. Een ieder heeft recht op zijn of haar mening.

Het is niet aan de een om te bepalen wat een ander moet vinden. Dat is immers gewoon aan de ander. Mensen zijn nu immers verschillend en dat is maar goed ook. anders zou het mijns inziens een vreselijke saaie boel worden. Zutphen is rijk aan een diversiteit van mensen en helaas worden daar ook weleens mensen aan toegevoegd die men liever ziet gaan als komen. Maar zo zit de wereld nu eenmaal in elkaar. Het zou de mens sieren om meer op te komen voor de ware belangen van de mensen. Dus hulp voor iedereen. Een fiets voor iedereen. Een voedselpakket voor iedereen die het nodig heeft. Vrijwilligers die ook buiten de Nationale Ouderendag om een oudere een bezoekje brengen. Hulp bij de Kerstmarkten die georganiseerd worden. En niet alleen voor een selectief groepje mensen wat hier zijn of haar geluk komt beproeven. Sta wat meer open voor je medemens of ter wel, verbeter de wereld en begin dicht bij huis. Daar is immers nog meer als genoeg te doen. Maar bovenal laat elkaar in de waarde en bepaal niet voor een ander wat men moet zijn, wat men moet vinden of wat men moet doen.