ZUTPHEN - Een MS-patiënte heeft een rechtszaak aangespannen tegen medebewoners van de flat waar ze woont, appartementencomplex Bolero. Deze rechtszaak is niet zonder slag of stoot gegaan en deze vrouw heeft geen vrienden gemaakt met haar buren. Wij zijn in gesprek gegaan met het bestuur, een buurtbewoner en de mevrouw zelf. 

Boos
In de splitsingakte van alle VVE’s (Verenigingen van eigenaren) staat dat bepaalde dingen niet gedaan mogen worden, vertelt een bestuurslid van de ‘vereniging van eigenaren appartementengebouw Bolero te Zutphen’ ons. De rechter heeft op basis van andere wetten dit reglement naast zich neergelegd. "De veiligheidsambtenaar van de gemeente Zutphen heeft de situatie ter plekken beoordeeld. En gezien de plek waar mevrouw haar scootmobiel wil neerzetten gelijk na de lift is zou bij brand de lift als rookkanaal gaan dienen en verspreidt het zich door het hele appartementencomplex heen. Dat is een reden waarom wij als bestuur tegen haar hebben gezegd dat ze een alternatief moet zoeken" vertelt het bestuurslid ons.  

De rechter heeft het advies van de veiligheidsambtenaar naast zich neergelegd op basis van een rapport van de therapeut van de mevrouw. De therapeut heeft aangegeven dat de afstand dan te groot is voor haar. "Waarom de rechter dit zomaar naast zich neer mag leggen is een groot vraagteken" vertelt hij ons geïrriteerd. Waarschijnlijk is dit volgens de wet 'gelijke behandeling gehandicapten' gedaan. 

Het bestuur geeft aan boos te zijn op de rechter. Daarom hebben ze een advocaat in armen genomen die gespecialiseerd is in appartement-recht. Deze heeft aangegeven dat je van goede huize moet komen wil je dergelijke dingen alsnog doorkrijgen. 

"Ja mevrouw zeurt zeker, beter een goede buur dan een verre vriend"

Overdreven reactie
Het bestuur vind het overdreven dat mevrouw gelijk naar de rechter gestapt is. "De reguliere gang van zaken is dat een bewoner een situatie eerst aankaart bij het bestuur. Zodat dit besproken kan worden tijdens de ledenvergadering." Ook antwoordt deze man volmondig 'ja' op de vraag of hij vindt dat mevrouw zeurt. "Ja mevrouw zeurt zeker, beter een goede buur dan een verre vriend" zegt hij "Als ze nou iets voor elkaar gekregen wilt hebben gaat dat waarschijnlijk niet lukken."

"Het is geen makkelijke vrouw"
Een buurtbewoner van een paar verdiepingen hoger geeft aan dat het geen makkelijke vrouw is. "De vereniging heeft alles gedaan om het haar naar haar zin te maken" vertelt hij. 

"Ik heb mijn leven, en dat moet ik leven. Dat is alles."

Alleen tegenover de hele flat
Ook zijn wij in gesprek gegaan met de mevrouw in kwestie zelf. In eerste instantie geeft ze aan geen zin te hebben om het er over te hebben. "Ik sta in mijn eentje tegenover deze hele fantastische flat" zegt ze op een sarcastische manier. "De toon is ooit gezet in de rechtszaak zelf, het ging er hard aan toe.” Op de vraag of het niet verstandig is de buren te vriend te houden geeft ze aan dat het hun probleem is, niet die van haar. "De uitspraak zegt iets over deze mensen, hoe die in elkaar zitten." Ze wil er niet verder op in gaan. Ze sluit het gesprek af met “ik heb mijn leven, en dat moet ik leven. Dat is alles." 

De rechter heeft de officiële uitspraak gedaan. Maar aan de sfeer is te merken dat het laatste woord hier nog niet over gesproken is binnen de flat zelf.