LOCHEM - Ik ben Arnold Dijkstra, 51 jaar, geboren en getogen in Laren en getrouwd met Arianne. Samen hebben we twee dochters van 13 en 11 jaar. Inmiddels werk ik ruim 26 jaar in het onderwijs: ik begon als technisch onderwijsassistent, stond jarenlang met veel plezier voor de klas en ben sinds augustus 2024 teamleider van het vmbo basis-kader en mavo-team op het Staring College in Lochem. 

Waarom dit beroep?

Als kind wist ik het zeker: ik word boer. Mijn ouders hadden een gemengd boerenbedrijf en dat voelde als vanzelfsprekend. Tot ik rond mijn veertiende allergisch bleek te zijn voor onder andere koeien en varkens. Hoe jammer ook: overnemen was geen optie meer. 

Omdat de exacte vakken mij goed lagen, ging ik via de mavo naar de (middelbare en daarna hogere) laboratoriumschool, richting analytische chemie. Na ruim twee jaar in het lab kwam er een onverwachte afslag: ik werd technisch onderwijsassistent scheikunde op een school in Almelo. Daar gebeurde iets. Ik merkte hoe veel energie ik kreeg van werken met leerlingen, van uitleggen, begeleiden en zien hoe iemand een stap vooruitzet. In de avonduren haalde ik mijn bevoegdheid voor scheikunde en natuurkunde en in 2002 begon ik met lesgeven. 

Mijn hart ligt bij het vmbo. Een fantastische doelgroep, waarbij relatie en vertrouwen het verschil maken. Juist daar wil ik dat leerlingen ervaren: je bent hier niet alleen, we zien je, en we helpen je groeien. 

Wat maakt het zo leuk?

Wat mij altijd heeft geraakt in het onderwijs, is ontwikkeling van dichtbij meemaken. De glimlach van een leerling. Trots die je bijna kunt vastpakken als iets lukt waarvan iemand vooraf zei: “Ik kan dat niet.” Dat zijn de momenten die blijven hangen en die mij elke keer opnieuw laten voelen waarom dit werk ertoe doet. 

Als teamleider is mijn rol veranderd, maar de kern is hetzelfde: mensen tot hun recht laten komen. Ik begeleid leraren en onderwijsassistenten in de dagelijkse praktijk en ben verantwoordelijk voor het onderwijskundige deel. Ik geniet ervan als collega’s met een vraag binnenkomen, we samen scherp krijgen wat er echt speelt, en ze vervolgens zelf verder kunnen, met meer rust, richting en vertrouwen. En ja: fouten maken mag. Sterker nog: vaak zit juist daar de groei, als je daarna bewust de volgende stap zet. 

De minder leuke kanten?

Er zijn ook gesprekken die je liever niet wilt voeren. Slecht nieuws gesprekken met leerlingen en ouders/verzorgers, en soms ook met collega’s. Dat vraagt zorgvuldigheid en moed: eerlijk zijn, menselijk blijven en toch duidelijk. Ik vind het belangrijk dat het echte gesprek gevoerd wordt, open, met respect en zonder omwegen. 

En wat mensen vaak niet zien? Hoe het werk doorloopt. Ik zeg weleens: mijn buurman ziet mij thuiskomen, maar ziet niet wanneer ik ’s avonds stop. 

Tot slot

De rol van teamleider verschuift steeds meer richting schoolleider, maar de essentie blijft: in de lessen moet het gebeuren, in de ontmoeting ontstaat ontwikkeling. Ik kan oprecht blij worden van een sterke les, of van een leerling die met een glimlach een coachgesprek uitloopt. Werken in het onderwijs geeft mij energie, omdat je elke dag opnieuw mag bijdragen aan groei. Zodat leerlingen stap voor stap leren staan in de wereld, als zelfstandige en betrokken wereldburger. En dat is precies waarom ik met een glimlach de school binnen loop… en er aan het eind van de dag ook weer mee naar buiten loop.

Een werkdag tijdlijn

Onderwijs is mensenwerk. En dus is geen dag hetzelfde, zeker niet als teamleider. Ik kan veel plannen, maar er gebeurt altijd iets dat voorrang krijgt: een leerling die je nodig heeft, een collega met een vraag, iets dat nu opgelost moet worden. Dat onvoorspelbare is soms pittig, maar ook precies wat het werk zo levend maakt. 

06.30 uur – Start van de dag

De wekker gaat. Meestal ga ik eerst naar buiten om de pony’s (gezamenlijke hobby van het hele gezin) te voeren. Mijn vrouw vult ondertussen de broodtrommels. Als ik weer binnenkom, zijn onze dochters vaak ook al beneden. Even samen de dag opstarten.

07.45 uur – Op weg naar school

Bij voorkeur stap ik op de fiets naar school. Onderweg zet ik in mijn hoofd alvast de ‘stand’ aan: wat speelt er vandaag, wie moet ik zeker even zien? 

08.10 uur – Inchecken op school

Ik sta graag regelmatig ’s ochtends bij de deur als de leerlingen binnenkomen. Gewoon even een groet, een blik, een kort praatje. Je ziet vaak meer dan je denkt in die eerste minuten. Daarna de eerste koffie en meestal meteen even de gang op: kort afstemmen met facilitair, de directiesecretaresse of HR. 

09.00 – 12.30 uur – Afspraken, rondes en ‘alles ertussenin’

Op kantoor gaat de mailbox open. Als de agenda het toelaat, maak ik graag een rondje door school: even een les binnenlopen, sfeer proeven, zichtbaar zijn. Ondertussen volgen afspraken elkaar op: lesbezoeken en nabesprekingen, gesprekken met teamleden, externe samenwerkingspartners, korte afstemming met collega-teamleiders, werkgroepen etc. En tussendoor: leerlingen en collega’s die binnenlopen met vragen. Dat zijn geen “onderbrekingen”; dat is het werk. 

Rond het middaguur – Zorgen voor elkaar

Vaste pauzetijden ken ik niet; vaak is het een boterham “op het vuistje”. Rond de middag neem ik meestal ook contact op met een collega die ziek is. Even horen hoe het gaat en tegelijk moet de roosterkamer voor 14.00 uur weten of iemand de volgende dag weer inzetbaar is. Mens en organisatie lopen hier voortdurend naast elkaar. 

14.00 – 16.15 uur – Focus, beleid en vooruitkijken

Tussen de gesprekken door bereid ik vergaderingen voor, werk ik aan beleid en loopt het formatieproces (vanaf januari) als een stevige rode draad door de weken heen. Met jaarrooster en roosterzaken in mijn portefeuille heb ik regelmatig overleg met de roosterkamer: We leggen nu de basis voor volgend schooljaar. Gaandeweg komt er altijd iets bij dat opgepakt moet worden: sparren over een leerling, afstemmen met ondersteuning, een brief aan ouders/verzorgers. 

16.15 – 18.00 uur – Rust in het gebouw, werk in het hoofd

Als de laatste bel is geweest, wordt het langzaam rustiger in school. Voor mij is dat vaak het moment om de mailbox echt weg te werken en dingen af te ronden. Meestal, later dan gepland, fiets ik rond 18.00 uur naar huis.

Avond – Leren en leven

Na het eten gaat de laptop geregeld nog even open. Ik rond op dit moment de Master Educational Leadership af, dus de avonduren vullen zich regelmatig met studie-opdrachten. Daarnaast zijn er periodes met vrijwilligerswerk en bijeenkomsten: als jurylid en inspecteur binnen pony- en paardenstamboeken staat er ook buiten school het nodige op de agenda. Rond 23.00 uur is het tijd voor nachtrust. 

Heb je altijd al eens willen weten hoe de werkdag van iemand eruitziet?

Laat het ons weten en wij gaan kijken of we het in beeld kunnen brengen. Mail naar [email protected]