GORSSEL - In voormalige seniorenflat de Bloemenkamp in Gorssel vinden op dit moment Oekraïners rust. Gevlucht van huis en haard. Gevlucht van een oorlog. Soms met, maar meestal zonder hun geliefden. Aangekomen in Nederland proberen gemeenten, particulieren en vele vrijwilligers de vluchtelingen een stabiel en veilig onderkomen te bieden. Burgemeester Sebastiaan van ’t Erve bracht afgelopen donderdag een bezoek aan de Bloemenkamp. Om te zien hoe het nu gaat. Gesprekken over hoop en vrees volgden.

Het miezert buiten. In de ontvangstruimte van de Bloemenkamp is het echter warm en schenken vrijwilligers koffie en thee. Ze maken tijd om samen met de burgemeester de afgelopen periode door te spreken. Sinds juli werken de vrijwilligers samen met de gemeente hard om appartementen in de voormalige seniorenflat klaar te maken voor Oekraïners. Vrijwilligers heten de nieuwe bewoners welkom en bieden op allerlei manieren hulp aan. Burgemeester Sebastiaan van ’t Erve is onder de indruk van het vele werk dat door de vrijwilligers is verzet. Hij bespreekt met hen wat er de komende periode nodig is om de Bloemenkamp goed draaiende te houden. Hoewel echt vooruit kijken moeilijk is in tijden van oorlog.

Herinneringen uit Oekraïne

Even voor het samenzijn brengt de burgemeester met locatiecoördinator Willeke de Raat en locatiecoördinator en tolk Ewan Staartjes een bezoek aan het winkeltje in de Bloemenkamp. Hier mogen Oekraïense vluchtelingen kleding passen en meenemen. Kleding die massaal verzameld is door vrijwilligers uit Gorssel. Een verdieping hoger gaat de burgemeester op de koffie bij Katja en Elena. Twee vriendinnen uit Charkov en Soemy die de oorlog zijn ontvlucht. Elena werkte als anesthesist en kinderarts in een ziekenhuis in Charkov. Ze werkte letterlijk onder de bommen en granaten die de Russen op de stad afvuurden. “Vijf minuten voordat de bommen vielen gingen de baby’s huilen. Alsof ze al meer aanvoelden dan wij. We vluchtten toen naar de kelders”, blikt Katja terug. Haar vriendin Elena haalde haar over om de stap te zetten om Oekraïne te verlaten. “Dat heeft onze levens gered.”

Lees verder onder de foto...

© Gemeente Lochem

De twee vriendinnen doen hun verhaal ogenschijnlijk kalm. Maar het grote verdriet dat eronder zit is voelbaar in de kamer. De burgemeester vraagt waar ze nu behoefte aan hebben. “Aan stabiliteit”, is het antwoord. Ook hopen Katja en Elena binnenkort werk te vinden. Ze zijn Nederland en alle mensen in Gorssel erg dankbaar en spreken dat regelmatig uit. Van ’t Erve: “Ik hoop voor jullie dat wij voldoende stabiliteit bieden. En is het vandaag geen goede dag? Probeer dan van morgen een goede dag te maken.”

Wees lief voor elkaar

Deze woorden vertelt de burgemeester ook aan de groep vrijwilligers die in de ontvangstruimte zitten. “Jullie zetten samen de schouders eronder. Dat is bewonderenswaardig. We weten niet hoe de wereld er over twee weken uitziet. Die onzekerheid is voor ons vervelend, maar voor de Oekraïners bepaalt het alles. Het enige dat wij kunnen doen is bekijken hoe we hen dag voor dag het beste kunnen helpen.” Hij geeft aan dat de vrijwilligers ook goed voor elkaar moeten zorgen. “Jullie krijgen ook veel om je oren. Dat vraagt veel van iedereen. Wees daarom lief voor elkaar.” De Scheperskamp in Lochem wordt weer in gebruik genomen als hotel. Vrijwilligers richten in de Bloemenkamp momenteel voor een deel van de Oekraïners uit de Scheperskamp kamers in. Met spullen die ze krijgen van Jan en alleman. Gorssel is begaan met de Oekraïners. Dat is niet alleen voelbaar in de Bloemenkamp zelf, maar ook in het dorp. Van ’t Erve: “Het is fijn om te zien dat hier zo’n warme plek is gemaakt. Daar mogen we samen heel trots op zijn.”

Een grote groep van 140 vrijwilligers zet zich in voor de Oekraïners in de Bloemenkamp. Veel vrijwilligers komen uit Gorssel. Elke vrijwilliger heeft zo zijn eigen rol. De een zit in de welkomstgroep, de ander wijst de Oekraïners de weg in Gorssel en daarbuiten. Psychologen ondersteunen op vrijwillige basis bij het verwerken van trauma’s. Maar ook is er een tolk aanwezig en helpen vrijwilligers de Oekraïners om de taal te leren. Of om iemand bijvoorbeeld naar het ziekenhuis te brengen. En weer anderen richten appartementen in. Naast de vrijwilligers zijn er drie locatiecoördinatoren en twee vaste medewerkers.