GORSSEL - De eerste helft van het seizoen heb ik als lastig ervaren. Door het vertrek van enkele belangrijke spelers en de komst van nieuwe krachten moesten we in het begin zoeken naar de juiste formatie. Daarbovenop kwamen langdurige blessures, waardoor we lange tijd zes basisspelers van vorig seizoen hebben moeten missen. Dat had natuurlijk een grote invloed op onze resultaten. Ik hoop dat na de winterstop weer enkele spelers kunnen aansluiten, zodat onze selectie completer wordt.

Een hoogtepunt in deze periode was voor mij het veelvuldig inzetten van jeugdspelers. Zij kregen de kans om in de basis te starten en hebben daarin positief verrast. Het lastigste moment van de eerste seizoenshelft was de uitwedstrijd tegen ZVV. We stonden bij rust met 0-2 voor, maar in de tweede helft moesten we drie spelers wisselen vanwege zware blessures, waaronder een afgescheurde kruisband, een afgescheurde enkelband en een speler met een gebroken rib. Zoveel pech in één wedstrijd zegt eigenlijk alles over hoe lastig deze eerste seizoenshelft voor ons was.

In vergelijking met vorig seizoen, toen we als tweede eindigden en zelfs zicht hadden op promotie, is de situatie duidelijk anders. Door het langdurig ontbreken van meerdere basisspelers ontbrak het ons aan ervaring en kwaliteit om structureel mee te draaien in de top van de ranglijst. Toch ben ik tevreden over de duidelijkheid in ons spel en onze tactiek. Ondanks de vele afwezigen en het doorschuiven van spelers naar andere posities weet iedereen wat er van hem wordt verwacht, en dat is terug te zien op het veld.

Na de winterstop ligt mijn nadruk op het volwassen uitspelen van wedstrijden. We stonden vaak bij rust voor, maar gaven in de tweede helft alsnog punten uit handen. De winterstop gebruiken we vooral om te herstellen, met twee oefenwedstrijden in de voorbereiding richting de hervatting van de competitie op 31 januari 2026.

Voor de tweede seizoenshelft is mijn doel om zoveel mogelijk punten te behalen. Een plaats in de bovenste helft van de middenmoot moet haalbaar zijn. Het mooiste van mijn rol als trainer is voor mij het zien van de snelle ontwikkeling van jonge spelers en de manier waarop de ervaren spelers hen ondersteunen en begeleiden.

Wat geeft jou het meeste plezier in deze rol?

Het grootste plezier komt voort uit het zien hoe jonge spelers zich snel ontwikkelen en hoe ervaren spelers hen daarin helpen en begeleiden.

Wie is het fanatiekst langs de lijn?

Dat is zonder twijfel leider Ronnie Bruggeman. Zijn passie voor de club en het team spat er vanaf en hij gaat door het vuur voor de jongens. Soms is hij zelfs iets té fanatiek, waarna hij af en toe even moet worden bijgestuurd.