REGIO - Ik ben Wendy Goodin. Als ik thuiskom na een werkdag dan is dat in Lochem bij mijn man, Bart en onze dochter Kate. Oudste dochter Jenny woont in Nieuw-Zeeland. Voordat ik wethouder werd werkte ik als manager bij een welzijn organisatie in Montferland. Daarvoor heb ik verschillende functies binnen de jeugdzorg en de welzijn gehad.

Ik ben nu bijna vier jaar wethouder en dat ben ik met veel plezier! Benieuwd hoe een werkdag van mij eruit kan zien? Dat lees je in dit artikel. Geen dag is hetzelfde!

Waarom dit beroep? Wat wilde je vroeger worden? Wat trok je aan? 

Vroeger wilde ik rechercheur of recherchepsycholoog worden. Het leek me vooral interessant om misdrijven te onderzoeken en een beeld te krijgen van de mensen die dit begaan. Uit pure nieuwsgierigheid en belangstelling voor het onbekende. Het liep anders: mijn eerste baan bracht me in de jeugdzorg, bij jongeren die niet meer thuis konden wonen. Al snel zag ik hoe belangrijk het is om te voorkomen dat jongeren niet meer thuis kunnen wonen. Als het toch nodig is, moet opvang zo huiselijk mogelijk zijn. Dat is sindsdien mijn rode draad gebleven.

Wanneer wist je: dit is mijn vak?

Ik ben onverwacht wethouder geworden. Dat was best even wennen natuurlijk. Maar toen ik merkte dat ik in deze rol op verschillende manieren iets voor mensen kan betekenen, wist ik: dit past bij mij, dit is mijn vak. De variatie in het werk vind ik geweldig. Soms geef ik richting, soms denk ik mee, soms luister ik vooral. Het mooie is dat vooral dat luisteren maakt dat je goede ideeën aan elkaar kunt knopen of mensen aan elkaar kunt verbinden zodat ze verder komen. Er zit zoveel kracht en inspiratie in onze gemeente, fantastisch!

© Eigen foto

Wat maakt het zo leuk?

De gesprekken met inwoners, collega’s, bestuurders en raadsleden zijn enorm divers. Soms serieus, soms ook pittige gesprekken over zaken die spelen in onze gemeente. Maar ook vaak heel gezellig. Waarbij ook enorm wordt gelachen samen.  Samen nadenken over wat er speelt en wat nodig is. Dat maakt mijn werk leuk. 

Wat geeft energie?

Wanneer we samen ergens de schouders onder zetten. Een mooi voorbeeld is ‘de Stek’, een ontmoetingsplek vóór en dóór mensen met mentale problemen. Zij hebben deze plek zelf opgebouwd, vanaf niks, nada 0. Met ondersteuning van professionals waar dat nodig was. Geweldig hoe dit is gegaan. Ik kom er nog regelmatig en ga altijd met meer energie weg dan waar ik mee kwam. 

Waar ik stiekem het meest trots op ben

Ik ben trots dat ik mijn gemeente op deze manier mag dienen en kan werken aan wat op korte én vooral lange termijn nodig is. Daarnaast ben ik sinds kort voorzitter van de zorgregio van acht gemeenten, waarmee we samen zorg inkopen. Dat geeft me de kans om nog meer in te zetten op zorg dichtbij mensen. Ook mijn maandelijkse stages maken me trots, of eigenlijk vooral dankbaar. Deze leveren on-ge-loof-lijk veel op! Door écht mee te draaien krijg ik vaak inzichten die me helpen om betere besluiten te nemen. 

© Eigen foto

De minder leuke kanten

Wat ik wel eens jammer vind is dat mensen vaak niet zien hoe breed het werk van wethouder is. Dat is wel eens jammer. Maar ach, volgens mij is dit ik bij veel beroepen zo. Dat zie ik ook wel terug in mijn stages!  

Een andere ‘minder leuke kant’ is dat mensen soms denken dat je als wethouder in je eentje iets kunt bepalen. Dat is niet zo. Gelukkig maar. We besluiten als college, en uiteindelijk bepaalt de raad. Daarom: stemmen in maart!

Wat ik vooral heel lastig vindt is social media. Dat is niet mijn sterke kant. Wat deel ik wel, wat niet? En hoe doe ik dat? Terwijl ik veel mooie, hoopvolle dingen zie die te weinig aandacht krijgen. Gelukkig zie ik dat Welzijn Lochem nu de serie ‘De Kracht van Samen’ deelt. Ik deel vooral mijn ervaringen vanuit de stages.

Misverstanden over mijn beroep

Mensen denken soms dat een wethouder alleen maar leuke dingen doet zoals openingsmomenten bijvoorbeeld. Omdat dat vaak in het plaatselijke nieuws komt. Ook denken sommigen dat ik als wethouder alleen in onze eigen gemeente druk ben en dat we alleen als gemeente beslissingen nemen. In werkelijkheid werken we regionaal veel samen en nemen we samen besluiten, uiteraard nemen we dan altijd ons Lochemse lokale belang mee. Heel belangrijk, vooral omdat we een kleinere plattelandsgemeente zijn. Daar spelen soms andere belangen dan bij een grotere stad zoals Apeldoorn.

© Eigen foto

Een werkdag tijdlijn

Omdat geen werkdag hetzelfde is, is het best lastig om jullie mee te nemen in ‘een werkdag’. Ik neem jullie mee met een dag uit mijn agenda die gedeeltelijk in de regio plaatsvindt. 

06.30  – 8.00 uur: 

Opstaan, soms wandelen met een vriendin zodat we bij kunnen praten én bewegen. Klaarmaken voor de werkdag.

08.15  – 9.15 uur: 

Autorit naar Apeldoorn, onderweg telefoontjes. Bijvoorbeeld overleg over de politieke avond of over beleid waar aan gewerkt wordt.

09.30  – 12.30 uur: 

Wethoudersoverleg zorgregio. Ik mag als voorzitter zorgen dat we als verantwoordelijke wethouders uit Zutphen, Brummen, Voorst, Hattem, Epe, Heerde, Apeldoorn en Lochem goede besluiten kunnen nemen.  

12.30  – 13.00 uur: 

Lunch.

13.00  – 14.15 uur: 

Bestuurlijk overleg over vervoer voor mensen die geen gebruik kunnen maken van eigen of openbaar vervoer.

14.15  – 15.00 uur: 

Terugreizen, bellen of lekker meezingen met de radio.

15.00  – 16.00 uur: 

Overleg met de beleidsadviseur Cultuur: wat speelt er, wat zijn de ontwikkelingen en waarover moeten we besluiten. 

16.00  – 17.15 uur: 

Bezoek aan een echtpaar dat 65 jaar getrouwd is. Zo leuk om dit af en toe over te mogen nemen van de burgemeester als hij zelf niet kan. 

17.15  – 20.00 uur:  

Naar huis, eten met mijn lieve gezinsleden en mijn mail doornemen.

20.00  – 22.00 uur: 

Overleg met een dorpsraad als kernwethouder. Over alles wat er speelt in het dorp. Dit overleg doe ik samen met Appie, een van de ideeënmakelaars van de gemeente. Helaas voor ons gaat hij in april met pensioen.